CoffeeView

Coffeeview Brigitte Maes en Anisa Stelloo van Kinderkledingbank Stede Broec

‘Kinderen mogen niet het slachtoffer worden van financiële problemen’

Ze kennen elkaar via de kids en zetten zich nu in voor die van anderen. Brigitte Maes en Anisa Stelloo startten afgelopen jaar Kinderkledingbank Stede Broec, dat met open armen is ontvangen. Begin 2013 openen ze hun winkel, waar mensen zelf kleding voor de kinderen kunnen uitzoeken.

Brigitte en Anisa kennen elkaar pas drie jaar. Brigitte: ‘We waren zwemmutsen. Als onze jongens les hadden, moesten we wachten. Dan raak je al snel aan de praat. Achteraf bleken we bij elkaar om de hoek te wonen en hadden de jongens het ook erg leuk samen.’ Later kwamen ze erachter dat ze meer gemeen hebben dan dezelfde straat én zoons in dezelfde leeftijd. Anisa: ‘We hebben allebei een horecaverleden. Ik zit sinds 2001 in de WAO, maar heb daarvoor vooral in de keuken gestaan. Als kind wilde ik al kok worden. Ik hou erg van eten en het bereiden ervan. Na de LTS deed ik een jaar ‘Oriëntatie en Schakelen’. In die periode werkte ik als kamermeisje bij het Crest Hotel in Amsterdam. Daar merkte ik dat ik veel liever beneden in de keuken was. Toen heb ik de opleiding tot kok gevolgd. Ik heb jaren in de keuken van het Burgerziekenhuis in Amsterdam gewerkt. Wat ik zo leuk vind aan koken, is dat je van iets simpels iets heel leuks én lekkers kan maken. Nu doe ik dat nog steeds, maar dan voor mijn kinderen (8, 15 en 17) of voor Brigitte.’

‘Ik vind het leuk om van iets simpels iets leuks te maken.’

Brigitte was ambitieuzer. ‘Ik wilde van jongs af aan het circus in. We gingen er vaak heen met het gezin en het reizen leek me ook wel spannend. Later wilde ik serveerster worden. Ook dit kwam vanuit mijn eigen ervaringen. We gingen vaak uit eten en ik was onder de indruk van de serveersters. Na de Mavo deed ik de hotelschool. Van daaruit liep ik stage in Brussel (Frans vijfsterrenhotel) en bij Center Parcs. Daarna heb ik bij een touroperator gewerkt als telefonisch verkoper. Heel wat anders, maar deze baan kwam me aanwaaien via mijn zus. Ik mistte echter de dynamiek van de horeca dus ging ik aan de slag bij Bridgehome in Zoetermeer. Daar heb ik een aantal jaar gewerkt. Mijn partner Anthony werkt bij de marine, wat betekent dat hij op vrijdagavond thuis kwam voor het weekend, terwijl ik dan net moest werken. Ik moest de horeca dus vaarwel zeggen. Ik mis de gezelligheid nog steeds. Na personeelszaken bij een beveiligingsbedrijf en een baan als receptioniste bij Orange in Den-Haag vertrokken we naar Curacao voor Anthony’s werk.’

In de drie jaar die volgenden beviel Brigitte van hun oudste zoon. ‘Ik was blij dat ik toen nog niet wist hoe het in Nederland ging. Ik mistte nu niets, alhoewel het wel bijzonder was dat ik thuis beviel. Verder had ik een soort hele lange vakantie daar. Terug in Nederland vestigden we ons in Bovenkarspel, waarna ik bij verschillende werkgevers aan de slag ging. Meerdere keren was ik het slachtoffer van de crisis. Nu werk ik parttime op de administratie en achter de receptie van een bedrijf in Enkhuizen.’

Van de nood een deugd maken

Anisa wilde al langer iets goeds voor de maatschappij doen. ‘Door omstandigheden kwam ik zelf in de financiële problemen.  Doordat ik zelf op bijstandsniveau leefde, weet ik hoe het is om bij de voedselbank te eten te moeten halen. Ik ken ook veel mensen die met weinig geld rond moeten komen. Ik heb een eigen netwerk voor kleding. Onderling ruilen we heel wat af. Ik hoef nooit iets nieuws te kopen. Toen dacht ik weleens: “Ik kan er mijn werk wel van maken!” Ik zocht alleen nog iemand waarmee ik op één lijn zat. Op dat moment raakte Brigitte haar baan kwijt. Toen ze bij mij zat om haar verhaal te doen, opperde ik mijn idee. Vanaf dat moment bespraken we alles steeds opnieuw en maakten we de zaken concreet. We hebben het groots aangepakt, inclusief business- en sponsorplan.’

kinderkledingbank Stockfoto

Foto via stockfoto.bank

Brigitte: ‘We hebben drie notarissen aangeschreven of ze onze stichting wilden legaliseren en of ze dat wilden sponsoren. De dag erna nam één van hen, Dhr. Olij van WFO Notarissen in Grootebroek, al contact met ons op. We hebben uiteindelijk alleen ons uittreksel van de KvK hoeven betalen. Vervolgens hebben we eerst bedacht wat we allemaal nodig hadden om onze organisatie stabiel neer te zetten. Zo kwamen we met ons plan bij de gemeente voor een subsidieaanvraag. Ze waren meteen enthousiast. Ook hebben we kaartjes en briefpapier kunnen regelen via Drukkerij Borbo en de Sign Company. We kregen zelfs een pand aangeboden. Vlak voordat we de sleutel kregen werd dit echter toch afgeketst. Tijdens de Maatschappelijke Beursvloer, eind november, hebben we toch een pand kunnen regelen. Ook wilden we onze auto’s laten bestickeren en hebben we shirts laten maken. Na een oproep in de krant puilt de zolder nu uit van de kleding. Soms gaat het om kleding die niet meer wordt gedragen, maar vaak is het zelfs nieuw! We krijgen ook kleding gesponsord door bedrijven.’

Kwaliteit is leidend

Anisa: ‘We zijn heel streng in het selecteren van de kleding. We denken vanuit onszelf: zouden we het onze eigen kinderen aantrekken? Onze doelgroep bestaat uit kinderen waarvan de ouders in de schuldsanering zitten of dreigen te komen. We hebben geen eindmaten, maar onze kleinste maat is maatje 98. De gezinnen moeten worden doorverwezen door maatschappelijke instanties. We hebben daar ons verhaal gedaan en dat werd heel positief ontvangen. We zijn nu opgenomen in het programma van hulpmiddelen voor deze gezinnen.’

De keuze voor kinderkleding is overigens een bewuste. Brigitte: ‘Kinderen groeien heel snel. Elk seizoen hebben ze iets anders nodig. Dat hou je niet tegen. Wij leveren daar graag een bijdrage aan. Op dit moment maken we kledingpakketten op basis van de maten en de leeftijd. Als iets niet goed is of niet gedragen wordt, ontvangen we het graag terug. Dan kunnen we er andere kinderen blij mee maken.

‘We willen geen armoedige uitstraling. Kwaliteit is heel belangrijk.’

We hopen in januari ons winkeltje te openen in een pand tegenover het Martinus College. Gezinnen kunnen dan zelf rondlopen en in een ongedwongen sfeer snuffelen. We willen geen armoedige uitstraling. Wat we in de winkel hebben, maar ook wat we uitstralen is goed. Kwaliteit. We houden goed bij wie er in onze winkel komt en wat wordt meegenomen. Omdat we zelf moeder zijn, bekijken we de situatie van de kinderen anders. Kinderen die er anders bijlopen, worden al snel gepest, zeker als ze slecht gekleed zijn. We willen dat ze er goed bijlopen. De thuissituatie is vaak al lastig genoeg. We willen niet dat zij daar onder moeten lijden.’

Ontmoetingsplaats voor gezinnen

Anisa: ‘De winkel hangt straks niet alleen vol met kleding; we willen er een ontmoetingsplaats van maken. Er komt een koffietafel en we willen een kinderspeelhoek. Zo kunnen ouders met elkaar in contact komen en elkaar verder helpen. Mensen die in de financiële problemen zitten komen vaak in een sociaal isolement. Ze schamen zich voor hun situatie. Daar moeten ze uit zien te komen. We maken er gewoon wat gezelligs van met koffie en koek.
Dat is ook wat we als vriendinnen doen. We willen het leuk houden. Daarbij vlakken we ons privéleven ook niet uit. In de vakanties zijn we dan ook dicht. We willen niet onze kinderen wegbrengen voor de Kinderkledingbank.

‘We vullen elkaar aan als vriendinnen en zakenpartners.’

Dat is ook fijn aan vriendinnen en zakenpartners zijn. We begrijpen dat soort dingen van elkaar én we vullen elkaar aan. Dat gaat vanzelf. Ik leer van Brigitte de puntjes op de ‘i’ te zetten. Zij maakt mij ook rustiger. Ik ben veel dynamischer en een flapuit. Ik maak haar een beetje gekker. Samen gaat het prima.’

Sponsoring uit alle hoeken

Brigitte: ‘Bedrijven en particulieren kunnen kleding aanmelden via onze website of ons infomailadres. We profiteren van mond-tot-mond reclame. Inmiddels hebben we een groot netwerk opgebouwd. We merken dat een dergelijk initiatief nodig is. De notaris zei dat ook: “Ik ben blij voor jullie, maar vind het jammer dat het moet.” Sponsoren komen vanuit alle hoeken van het bedrijfsleven. Veel bedrijven sturen restpartijen naar het buitenland, terwijl mensen het dichterbij ook goed kunnen gebruiken. We hebben ook sponsorbrieven gestuurd naar speelgoedwinkels, maar zij wilden niet meedoen. Andere bedrijven sponsoren vanuit onverwachte hoek. Zo hebben we ook onze website gekregen. Dat geeft natuurlijk heel veel energie! We hebben ook nog heel veel plannen voor de toekomst. We willen schoolgaande kinderen een rugzak kunnen geven en bij verjaardagen moeten ze kunnen trakteren op school. Er zijn mogelijkheden genoeg. Voorlopig zijn we nog niet uitgebietst!’

Kijk ook op www.kinderkledingbankstedebroec.nl








To Top