CoffeeView

Coffeeview Marije Hofman van M-Photography

‘Nu weet ik eindelijk wat ik wil’

Vroeger stond ze voor de camera, nu erachter. De fascinatie voor het begin van het leven staat centraal in het werk van Marije Hofman. ‘Ik wil ouders zoveel mogelijk van de bevalling en hun kraamtijd meegeven. Ze moeten er ook later nog van kunnen genieten. De tijd gaat al zo snel!’

‘Vroeger wilde ik kraamverzorgster of verloskundige worden. Ik heb baby’s altijd heel leuk gevonden en het leek me geweldig om daar mijn beroep van te maken. Na de open dag van de opleiding krabbelde ik terug. Bepaalde aspecten spraken me toen helemaal niet aan. Toch hoop ik dit later alsnog op te pakken, als de kinderen groter zijn. Na de Mavo heb ik een jaar de opleiding tot schoonheidsspecialiste gedaan. Ik kon niet aarden op school. Het is gewoon niet mijn ding. Ik leer liever in de praktijk dan vanuit boeken. Zo is het daarna ook eigenlijk altijd gegaan.’

[one_half]Touwtjes
Na school ging Marije fulltime als een soort in-house gastouder werken. Wederom was ze bezig met kindjes. Bij een brommerongeluk brak ze haar enkel, waardoor ze in de ziektewet kwam. ‘Uiteindelijk kwam ik op de afdeling schadebehandeling van een verzekeraar terecht. Dat vond ik eigenlijk erg leuk. Het gaf me veel voldoening als ik de zaak goed kon afhandelen in het voordeel van de klant. Daar doe je het allemaal voor!’ Daar kwam het ondernemende karakter van Marije ook al een beetje naar voren. Ze heeft graag de touwtjes in handen om het allemaal even te regelen. ‘Ik heb zo’n vier jaar in de verzekeringsbranche gewerkt en deed in die tijd ook promotiewerk in de autowereld. Dat is een andere liefde van mij: auto’s. Mijn vader is automonteur geweest en ik ben min of meer opgegroeid tussen de auto’s. Ik ben zelf ook wel technisch aangelegd en dat komt me nu vaak van pas! Ik had zelf een getunede auto en was regelmatig te vinden bij evenementen. Als blondje, tussen de auto’s, dan komt van het een het ander.’

Dennis
In diverse bladen uit die tijd zijn foto’s van Marije te vinden. In sexy poses voor de auto’s. ‘Eigenlijk deed ik dit werk vanuit mijn eigen onzekerheid. Ik werkte aan mijn zelfvertrouwen en deed iets dat ik leuk vond. Ook had ik altijd al een fascinatie voor de camera.’ Ook haar vriend Dennis leerde ze in die tijd kennen. ‘Dennis had een getunede Audi TT gewonnen via een website waarop ik heel actief was. Op een dag stond ik in Middenmeer te wachten op mijn toenmalige vriend, toen ik die auto opeens voorbij zag rijden. Zo’n opvallende verschijning zie je niet over het hoofd. Dát was toevallig!’

‘Het promotiewerk deed ik eigenlijk vanuit mijn eigen onzekerheid’

Bij de supermarkt sprak ik hem aan over zijn auto. Zo hielden we op een afstandje contact, terwijl mijn relatie op de klippen liep. Op een gegeven moment verbrijzelde ik mijn knie tijdens het trampoline springen. Hierna moest ik tijdelijk gelijkvloers wonen. Dennis bood aan dat ik bij hem zou logeren. Hij woonde toen al boven zijn bandencentrum. Ik ben er nooit meer weggegaan. Inmiddels is dat 6,5 jaar geleden.’

Mamarije
In 2008 werd hun zoontje Jaimy geboren. Een nieuwe periode, die ook het echte begin van Marijes fotoloopbaan betekende. Als ouder is je eigen kind – zeker bij de eerste – een favoriet foto-object. Ze nam plaats achter de camera en is er nooit meer weggegaan. Ze maakte prachtige foto’s van haar kereltje en ging steeds meer gebruik maken van attributen die het beeld nóg mooier maakten. ‘Toen Jaimy er was ben ik ook gaan experimenteren met de naaimachine. Ik vond al die boxkleden en andere babyaccessoires veel te duur. Dus ging ik zelf aan de slag en liet mijn creativiteit de vrije loop. Er was al snel veel vraag naar de dingen die ik maakte. Zoals alles wat ik doe, pakte ik het meteen goed aan. De webshop liep als een trein en de bestellingen stroomden binnen. Wat ik doe, wil ik echter goed afleveren. Het werd eigenlijk te druk. Door een samenloop van omstandigheden ontwikkelde ik ook nog fibromyalgie, waardoor ik bijna niet meer met de naaimachine kon werken. Toen heb ik hier een punt achter gezet.’

Wat ik doe, wil ik goed doen.’

Fotograferen lukte gelukkig nog wel. Inmiddels was dochter Zara geboren in 2010. Nóg een geduldig en later iets ongeduldiger object. ‘Toen Zara acht weken oud was, werkte ik parttime in een hobbywinkel hier in het dorp. Daar had ik ook ruimte voor fotoshoots. Via via kreeg ik daar steeds meer aanvragen voor. Uiteindelijk hebben we de knoop doorgehakt. Er zou een studio komen boven de zaak van Dennis. Na een verbouwing kon ik in het voorjaar van 2012 officieel van start. Hier heb ik de ruimte voor fotografie en nabewerking, maar ook voor workshops en fotofeestjes. En op kruipafstand van huis. Dat is erg fijn met twee van die druktemakers!’

Baby’s
‘Ik ben een echte beelddenker. Dat maakt fotografie voor mij nóg belangrijker. De juiste momenten vastleggen, dat is de uitdaging bij fotograferen. Zeker bij kinderen zijn foto’s waardevol. Ze veranderen snel en voor je het weet zijn ze groot. Fotografie is iets waarin ik blijf groeien. De technieken en apparatuur worden beter en blijven in ontwikkeling. Ik heb ook altijd andere ‘onderwerpen’ voor mijn lens. Het wordt nooit saai. [/one_half][one_half_last]

Ik ben veel bezig met het begin van het leven. Dat heeft enerzijds te maken met het feit dat ik baby’s zo leuk vindt, maar ook een beetje met mijn eigen ervaring. Na de geboorte van Jaimy kon ik niet stilzitten. Ik was met van alles tegelijk bezig en zat eigenlijk ook helemaal niet lekker in mijn vel. Hierdoor heb ik veel genietmomenten gemist. Bij Zara was ik vastbesloten om meer te genieten van de kraamtijd. Dat is echter ook niet gelukt. Na de geboorte kreeg ze ademhalingsproblemen en werd ze helemaal blauw. Alle alarmbellen gingen af. Als ze een reus lag ze (na 38 weken) op de couveuseafdeling. Ze had last van een aantal infecties. Na een tijdje thuis is ze zelfs opnieuw opgenomen geweest. Tijdens de kraamtijd werden we geleefd. Op het moment zelf focus je je op je kindje, maar later besef je hoe jammer het is. Ik wil andere ouders zoveel mogelijk van de bevalling en de kraamtijd meegeven. Ik wil ze de kans geven al die mooie momenten te onthouden.’

Marije met dochter Zara

Marije met dochter Zara

Shoots
Momenten die Marije vastlegt, zijn onder andere de geboorte en de eerste weken na de geboorte. Bij geboortefotografie is ze als geruisloos oog aanwezig bij de bevalling en legt ze het moment discreet vast. ‘Het gaat hier om de emoties, de pijn van de moeder, de liefde tussen aanstaande ouders en de verwondering na de geboorte. Zelf ben je dit namelijk al snel weer kwijt.’ Ook erg leuk én populair is New Born fotografie. Hierbij fotografeert Marije kindjes van maximaal 2-3 weken oud. ‘New Born fotografie is een vak apart. Zelf noem ik het ook wel een kunst. Pasgeboren baby’s zijn heel puur en gaaf. Het is de uitdaging dit te vangen in beeld. Dat gaat het best als de kleintjes slapen. Daarom trek ik vaak wel enige tijd uit voor deze shoot.’ Steeds vaker maakt Marije gebruik van mutsjes, hoofdbandjes en andere accessoires. Deze geven de foto’s net wat extra’s. Als ouders dat liever niet hebben, is dat natuurlijk ook goed.

Earlybirds
Genieten van de kraamtijd is iets dat je elke jonge ouder gunt. Als een baby, om welke reden dan ook, te vroeg komt is dat er vaak niet bij. ‘Ouders gaan zo goed en zo kwaad als het gaat met de situatie om. Ze hebben geen rustige kraamtijd en geen roze wolk. Hun dagen zijn gevuld met zorgen om hun kindje. Voor nu, maar ook voor de toekomst. Vóór je het weet ben je weer een paar weken verder. Ook premature kindjes veranderen snel. Op zo’n afdeling neonatologie zie ik alleen maar fotomomentjes. Het buidelen en knuffelen, het contact maken met papa en mama, de gezichtjes die de kleintjes trekken. Dat was voor mij de reden om, samen met twee collega-fotografen Earlybirds Fotografie te starten. Inmiddels hebben we landelijke dekking voor ons concept. Op het moment dat een kleintje enigszins stabiel is, komt één van ons naar het ziekenhuis toe. Hier maken we een fotoreportage van de kleine en zijn of haar ouders. Dit allemaal binnen de grenzen die de gezondheid en conditie van de baby eraan stellen. Deze fotoreportages maken we gratis. Ouders krijgen vijf bestanden in hoge resolutie en kunnen desgewenst meer foto’s nabestellen. Zo kunnen ze achteraf in ieder geval terugkijken op alle mooie dingen die ze hebben meegemaakt met hun premature kindje.’

‘Ik wil andere ouders zoveel mogelijk van de bevalling en de kraamtijd meegeven.’

‘Earlybirds Fotografie vraagt veel van onze tijd en creativiteit, maar geeft nog veel meer voldoening. Dat is waarom ik mijn werk doe: ik haal er voldoening uit. Ik geniet ervan. Voor de toekomst hoop ik te blijven doen wat ik leuk vind en daarin mijn balans te vinden. Nu loop ik mezelf soms nog weleens voorbij. Voorheen deed ik altijd maar wat, nu weet ik wat ik graag wil. Dit is mijn ding.’[/one_half_last]


To Top