Column van Otto

Column Otto: Monoloog-slachtoffer

Op netwerkmeetings heb je volgens mij maar twee soorten mensen: pitchers en netwerkers. Laatst had ik een goed gesprek met een seniore man over waarom hij ondernam, waar hij naar toe wil, waar ik naar toe wil en hoe we daar allebei gingen komen. Een gesprek. De één vraagt iets, de ander antwoord, vraagt terug enzovoorts. Een gesprek. Waarbij je elkaar beter leert kennen. En waarderen. Fijn, zo’n netwerker!

Maar dan opééns sta je te praten, nee, ben je het sláchtoffer van een “pitcher”. Zo iemand die ergens heeft opgepikt dat je in korte tijd je verhaal moet doen. Zo iemand die zijn visitekaartje al trekt nog voor je in de gaten hebt dat je in ‘gesprek’ bent. Zo iemand die de woorden ‘gesprek’ en ‘monoloog’ door elkaar haalt. Zo iemand die jouw beleefde blik als aanmoediging ziet om nog meer informatie jouw kant op te spugen.

Opeens wist ik alles van een multilevelmarketing wondermiddel waardoor mijn gesprekspartner zo gezond was. En van een andere ‘pitcher’ leerde ik binnen vijf minuten dat je carbon niet met een waterstraal kan snijden.

Die beide heren (hadden ook dames kunnen zijn, net zo goed!) hebben waarschijnlijk geen idee wie ik ben en wat ik doe. En dat is maar goed ook. Als ik in de nabije toekomst een wondermiddel of gesneden carbon nodig heb, weet ik in ieder geval waar ik niét moet zijn.

En mocht u zich in dit stukje herkennen: dit was u niet hoor, dit ging over iemand anders…


Otto

 

 

Otto@westfrieslandinbedrijf.nl

Als nieuwe inwoner van de regio deelt Otto met frisse blik zijn ervaringen als ondernemer. 


To Top