Column

Column van Otto: Gastvrijheid

Otto_Column7 juni 2014 – Column van Otto: Gastvrijheid

Deze week mocht ik optreden bij een relatie in een grote stad, laten we zeggen: Utrecht. Bij het voorgesprek was gebleken dat het niet meeviel om daar te parkeren, dus voor deze uitvoeringsdag had ik nadrukkelijk om een parkeerplaats bij de deur gevraagd. Mijn kleine eco-autootje was namelijk afgeladen vol met projectiescherm, beamer, speakers, quizknoppen, roll-upbanners en wat je verder allemaal nog meer kunt gebruiken bij een quiz voor 35 personen.

ik verbaasd en teleurgesteld dat er geen plek voor mij gereserveerd was

Nu heb ik een erg fijn contact met die relatie; dit is de tweede keer dat ik iets voor hem mag doen, dus ik had werkelijk superrrr veel zin in dit optreden. Toen ik dus ruim voor tijd de parkeerplaats opdraaiden en bij het praatpaaltje mijn naam noemde, was ik verbaasd en teleurgesteld dat er geen plek voor mij gereserveerd was. “U kunt aan de overkant wel parkeren”, zei de onverbiddelijke luidsprekermevrouw. Na enig geregel kon ik wél mijn spullen uitladen en toog ik dus mét auto naar ‘de overkant’; een openbaar parkeerterrein bij een station.

Er bestaat een parkeerplaats met ballonnen; als je daar parkeert, dan duw je tegen het touwtje van de heliumballon zodat hij laag achter je auto komt te hangen. Rij je weg, dan schiet de ballon weer omhoog. Dus als je op zoek bent naar een parkeerplek, hoef je alleen naar een hoge ballon te zoeken; dát is een lege plek!

anders had dit zomaar mijn humeur kunnen bederven!

Aan ‘de overkant’ waren geen ballonnen. En geen lege plekken. Ook niet na vijf rondjes. En zes. En zeven… Op goed geluk ben ik mijn heil elders gaan zoeken en kwam over het water terecht op een half industrieterrein. Door de blubber en over een talud kwam ik aan op een stuk weg waar je als voetganger duidelijk niet gewenst ben en vond mijn weg terug naar de locatie. Wat een gedoe! Het was maar goed dat ik zo’n zin had in deze klus en dat mijn contactpersoon zo’n toffe peer was, anders had dit zomaar mijn humeur kunnen bederven!

Uiteindelijk was het ’t optreden waar ik op rekende: actieve. lachende deelnemers en een tevreden opdrachtgever. Maar het deed me wel weer beseffen hoe belangrijk de entree voor gasten is. Ik neem me voor om mijn gasten in elk geval met nog meer egards te ontvangen; als iemand de moeite neemt naar jou toe te komen, dan mag dat wel, toch?

Voor nu: fijne pinksteren!

Otto







To Top