Column van Otto

Column van Otto: Dronken

Otto_ColumnZaterdag 15 februari 2014 – Column van Otto: Dronken

Klanten zijn eigenlijk net mensen, schreef Jos Burgers ooit. En afgelopen donderdag kwam ik erachter dat dit – goh, hoe verrassend! – ook voor ondernemers zelf geldt.

De uitnodiging kwam op het allerlaatste moment en er gold een dress-code, dus donderdag trok ik snel een pantalon aan én mijn hipste Hans Ubbink-jasje. Je kent dat wel; zo’n jasje waarvan je denkt; ‘zou hij ruzie hebben gehad met een fles bleekwater?” Maar mijn kledingadviseuse (lees; mijn vrouw) vond dat daar toch echt een jeans onder moest, dus stoof ik pal voor vertrek nog even naar boven waardoor ik me als nóg het snot voor mijn ogen moest fietsen om op tijd te zijn. Ik mikte mijn stalen ros bij de schouwburg in een beugel en rende over de rode loper de wereld binnen van: Het Ondernemersgala.

Voor diegene die het fenomeen niet kennen; dat is een georganiseerde club bedrijven die jaarlijks hun zuur-verdiende centen uitgeven aan de huur van de schouwburg én aan een blonde stoot met naamsbekendheid die uit hun naam stukjes vervormd plastic weggeeft aan ‘zorgvuldig gejureerde organisaties” uit de regio.

waarin ik onder andere leerde hoe ik door een klerenhanger moet kruipen

Na het soepel lopende maar wat vlakke programma – waarin ik onder andere leerde hoe ik door een klerenhanger moet kruipen, wat je allemaal met een huishoudhandschoen kan doen en dat ik veel beter ‘la-la-lalala” kan zingen dan mijn buurvrouw Diane – toog heel ondernemend Westfriesland naar de bar.

Met mijn beperkte netwerk (ik woon hier nog niet zo lang, weet je) voelde ik me écht het nieuwe jongetje op het schoolplein. Dat éne kopstuk dát ik ken, begroette ik natuurlijk meteen, maar nadat we drie woorden gewisseld hadden, kwam er iemand voorbij die voor hem blijkbaar véél interessanter was, want ik stond opeens tegen zijn rug te kletsen. Goed, zo gaan die dingen.

wij moeten samen eens een keer dronken worden

Gelukkig had ik op de Stadsreceptie een ‘bon-vivant’ leren kennen die zijn uitroep “wij moeten samen eens een keer dronken worden” nog niet vergeten was en ook nu ontstond een – euh – ‘geanimeerd’ gesprek dat spontaan overging in boeiende gesprekken met andere mensen die er bij kwamen staan. Tegen half twee was ik met twee seniore heren in verregaande conversatie gedompeld over auto’s, reizen en zeilen tot die ‘bon-vivant’ me plots aan me arm meesleurde, al roepend; “wij gaan dronken worden!”. 

En dat – beste luisteraar – is gelukt! In dat café ging het gesprek vooral over het intense verlangen om met een passende, warme versie van het andere geslacht dagenlang gepassioneerd de liefde te bedrijven. Alleen zoals hij het zei rijmde het op ‘keuken’…

Dus ondernemers; volgens mij willen we overdag’s allemaal gezien en erkend worden. En ‘s nachts willen we vooral liefde.

We zijn eigenlijk net

mensen…

Otto

[soundcloud url=”https://api.soundcloud.com/tracks/135267036″ params=”color=ff5500&auto_play=false&hide_related=false&show_artwork=true” width=”100%” height=”166″ iframe=”true” /]


To Top