[soundcloud url=”https://api.soundcloud.com/tracks/222881885″ params=”auto_play=false&hide_related=false&show_comments=true&show_user=true&show_reposts=false&visual=true” width=”100%” height=”450″ iframe=”true” /]
5 september 2015 – Column Otto Wijnen: Onno
De hele week sijpelen de foto’s, video’s en berichten binnen van het afscheid van onze burgervader Onno van Veldhuizen. Wat was het een pracht idee van mijn vakbroeder Chris Wobben om aan te bieden dit event samen te presenteren! Heerlijk om daar gezamenlijk te staan en dit mooie programma in goede banen te leiden.
Onno herhaalde in zijn speech wat iemand hem ter afscheid zei: “ik heb geen idee hoe je het als burgemeester hebt gedaan, maar als burger vond ik je een hele fijne vent!”. En daar was hij – terecht – trots op. Want het ambt van burger heeft eigenlijk net zulke grote verantwoordelijkheid – of misschien wel grotere verantwoordelijkheden dan een officieel ambt.
Hoe vaak staat er niet iemand te roeptoeteren dat er wat moet veranderen? Maar hoe vaak is die persoon ergens daadwerkelijk bij betrokken om verandering door te voeren? Die beste stuurlui zouden er goed aan doen eens aan boord te stappen en in de rol van matroos mee te helpen de zaak tot een succes te maken!
Bij een training stelde iemand gisteren dat ditzelfde ook voor sprekers geldt. Elke spreker zou mogen beginnen met een goed toehoorder te zijn. Wat zou jij – als je gaat spreken als ondernemer – het liefste zien in de zaal? Nou, bijvoorbeeld dat de zaal vanaf de voorste rij gewoon gevuld is. Niet die achterbakse, schijnheilige, zogenaamd verlegen – oh als ze me maar niet iets gaan vragen – houding waarmee de meeste toehoorders zich zover mogelijk achterin de zaal ophopen. Verder een actieve luisterhouding, met een aandachtige blik. Dus zonder scherm voor snufferds. En natuurlijk; reageren als er iets gevraagd wordt. Natuurlijk heb je ergens een mening over! Je bent ondernemer, ja toch?!
En dan, als je geslaagd bent voor het diploma “Aandachtig toehoorder”, mag je wat mij betreft het podium beklimmen en de aandacht vragen. Want dat heb je dan verdiend. Net als Onno. Want man, wat kon die man spreken. En luisteren.
Onno, bedankt!
