30 januari 2016: Column Chris Wobben: Jouw soort ondernemer
“Ja, was leuk, toch?” De radiopresentator vervolgt: “Leuk voor de luisteraars om te weten dat er ook zoiets bestaat als jouw soort ondernemers.” Mijn soort ondernemers? Behoor ik nu ineens tot een soort? Ik krijg er een wat apart gevoel bij.
Als starter neem je een aparte positie in op de markt, dat was me bekend. En dat de voorlopige combinatie tussen onderwijsgevende en zzp’er in het presentatievak ook uniek is, daar was ik inmiddels van op de hoogte. Het één en ander is ooit ontstaan als een uit de hand gelopen hobby. Maar dat stadium ben ik allang voorbij.
Gezien mijn opdrachtgevers en inmiddels jarenlange ervaring doe ik mijn klanten en mezelf tekort als ik het nu nog heb over hobby. Het is een uiterst serieuze zaak geworden. Zo beleef ik het ook. Niet alleen genieten van de inhoud van het vak, maar ook van de professionaliteit waar ik vanuit de diverse opdrachtgevers mee te maken krijg.
Ik hoorde er toch bij….Die stoere ondernemers
“Op naar de Champions League”, is een gevleugelde uitspraak geworden. Waar kan ik me nog verbeteren, hoe komt deze presentatie nog beter uit de verf, hoe kan ik mijn klanten nog beter bedienen? Vragen waar ik constant mee bezig ben. “Citius, altius, fortius”. Sneller, hoger, sterker.
Misschien dat daarom de zinsnede ´jouw soort ondernemer´ me een beetje steekt. Ik hoorde er toch bij….Die stoere ondernemers. Kennelijk neem ik mezelf te serieus, leerpuntje dus. Gevoed door de latente onzekerheid die hoort bij het onderwijs.
De maatschappelijke blik op het lesgeven is in veel gevallen niet realistisch. Voornamelijk te merken tijdens sociale gelegenheden. Als ik vertel dat ik veel presenteer en bijvoorbeeld verslag doe voor Langs de Lijn, hangen mensen meestal aan mijn lippen. Nou ja, voornamelijk de mannen dan.
Als ik meld dat ik lesgeef, moet ik oppassen dat ik niet in een urenlange discussie verwikkeld raak. Over de huidige staat van het onderwijs en de mores van de hedendaagse leerkracht. Bizar om te horen dat zelfs topmensen uit het bedrijfsleven ervan overtuigd zijn dat leerkrachten iedere dag slechts van 08.30 uur tot 15.15 uur werken, en dan naar meteen naar huis gaan. Ook zijn ze iedere woensdagmiddag vrij en hebben ze veel teveel vakantie.
“Citius, altius, fortius”. Sneller, hoger, sterker
Ach, Ik laat het maar zo.
Nee, dan het ondernemerschap. Dat is veel stoerder! Vandaar dat ik graag bij die club wil horen.
Voor mij is de huidige fase een avontuur. Dagen zien er weleens zo uit…..
In de ochtend lesgeven, dan snel omkleden en hup, de auto in. Dwars door de spits naar Eindhoven. In het Philips Stadion anderhalf uur voor tijd kennis maken met mijn collega verslaggever. En vervolgens 90 minuten LIVE verslaggeven tijdens PSV CSKA Moskou voor de Champions League.
Twee uur ´s nachts thuis, mijn tas volgestouwd met vaantjes, boekjes, shawls, petjes en andere merchandise van het miljoenenbal. Die slechts enkele uren later gretig in ontvangst worden genomen door opgetogen leerlingen van groep 8.
Ook dat is de dynamiek die komt kijken bij ´mijn soort ondernemer’. …..
