Deze week de column van Chris Wobben, leraar, ondernemer als presentator en verslaggever en sportfreak.
7 mei 2016 – Column Chris Wobben: Een stukje Leicester City voor iedereen
Het grootste wonder in de moderne sportgeschiedenis heeft zich voltrokken. Het ‘nietige’ Leicester City, gedoodverfde degradatiekandidaat, heeft zich tot kampioen gekroond van de poenerige Premier League. Een op zowel sportief als economisch gebied volstrekt belachelijke gebeurtenis. Maar wel een hele fijne….wat een verhaal. Over gedurfd ondernemen gesproken!
In deze tijden van uitdijende commerciële cashmachines die de grote sportcompetities tegenwoordig zijn, tart het kampioenschap van ‘The Foxes’, zoals de bijnaam van Leicester City luidt, iedere sportieve én economische wet.
Waar Arabisch, Russisch en Chinees geld in overvloed de uitkomsten van de topsport bepaalt, is er dus ook nog kans voor ‘de kleine ondernemer’. En dat spreekt mij dus enorm aan.
Ter vergelijking: onlangs zijn de uitzendrechten van de Premier League voor twee seizoenen verkocht voor een slordige zeven miljard euro. ZEVEN MILJARD EURO!!
De kampioen krijgt in 2017 210 miljoen euro. Wordt je laatste? “Geen probleem, hier heeft u alsnog 133 miljoen euro” . Vergelijk dat maar eens met het kampioenschap van Nederland. De winnaar daarvan ontvangt slechts een schijntje van dat astronomische bedrag.
De financiële overdaad houdt in dat er een enorme ongelijkheid en dus polarisatie optreedt in de markt. Competities worden voorspelbaar. Geld wint altijd. Wie betaalt, bepaalt. De grote jongens eten eerst, de kruimels zijn voor de losertjes.
En zo zijn er nog meer vergelijkingen. Kevin De Bruyne, De spits van Manchester City (de Arabische eigenaren investeerden inmiddels meer dan een miljard euro in de club) kwam deze zomer voor slechts 80 miljoen euro. En dat is slechts één speler! De COMPLETE SELECTIE van Leicester City vertegenwoordigde een waarde van 53,6 miljoen. En aanzienlijk verschil,
En dan bestond deze voornamelijk uit afdankertjes, spelers met een krasje, te weinig kwaliteit, niet goed genoeg bevonden. En het geheel werd ook nog eens gecoached door de 64- jarige Italiaanse gentlemen, die nog nooit een aansprekende prijs heeft gewonnen en ook nog eens weg werd gestuurd bij voetbaldwerg Griekenland.
En toch lukte het. Waarom? Een vaste speelwijze, niet teveel wijzigen en invloeden van buitenaf. Complete focus op winnen en kwaliteit leveren. Iedereen zijn eigen taak en binnen die taak eigen verantwoordelijkheden. Tegenvallers? Verlies? Balen, maar we blijven deze koers varen.
En een leiding die een rotsvast vertrouwen uitstraalde. “Zo gaan we het doen. Hier zijn we goed in en dat blijven we doen.”
Zoals de euforische Claudio Ranieri verklaarde voor de camera’s van het Italiaanse Rai 3: “Blijf in jezelf geloven en vecht voor je kansen. Tot het einde.”
Ik wens iedere West- Friese ondernemer een stukje Leicester City toe. Het ga jullie goed en op naar mooie zaken!
Een ondernemende groet,
Chris Wobben
